Art. 132aa. 1. Osoba wykonująca zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt
2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, może być zatrudniona przez
świadczeniodawcę, który zawarł z Funduszem umowę o udzielanie świadczeń opieki
zdrowotnej, jedynie w przypadku, gdy jej łączny wymiar czasu pracy, a w przypadku
umowy lub innego aktu, na podstawie których powstaje stosunek inny niż stosunek pracy
albo stosunek służbowy – jego równoważnika, u wszystkich zatrudniających ją
świadczeniodawców nie przekroczy równowartości dwukrotności pełnego wymiaru czasu
pracy.
- Osoba, o której mowa w ust. 1, składa przed zatrudnieniem oświadczenie, złożone
pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń z art. 233 §
6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, o łącznym wymiarze czasu pracy, a w
przypadku umowy lub innego aktu, na podstawie których powstaje stosunek inny niż
stosunek pracy albo stosunek służbowy – jego równoważnika, wynikającego z umów
zawartych z zatrudniającymi ją świadczeniodawcami. - Świadczenia zdrowotne z zakresu leczenia szpitalnego lub ambulatoryjnej opieki
specjalistycznej, realizowane w zakładzie leczniczym świadczeniodawcy, który zawarł z
Funduszem umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu leczenia
szpitalnego, są udzielane przez osobę wykonującą zawód medyczny w rozumieniu art. 2
ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej zatrudnioną na
podstawie umowy zawartej przez tę osobę ze świadczeniodawcą w wymiarze nie
mniejszym niż połowa wymiaru czasu pracy, a w przypadku umowy lub innego aktu, na
podstawie których powstaje stosunek inny niż stosunek pracy albo stosunek służbowy –
równoważnika nie mniej niż połowy wymiaru czasu pracy. - Świadczenia zdrowotne, o których mowa w ust. 3, mogą być udzielane przez
osobę wykonującą zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15
kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej w wymiarze mniejszym niż określony w ust. 3,
w przypadku gdy jest zatrudniona wyłącznie u jednego świadczeniodawcy, o którym
mowa w ust. 3, i przed zatrudnieniem złoży, pod rygorem odpowiedzialności karnej za
składanie fałszywych oświadczeń z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks
karny, oświadczenie, że nie jest zatrudniona u innego świadczeniodawcy, o którym mowa
w ust. 3.
– 9 – - Osoba, o której mowa w ust. 4, składa kolejne oświadczenie, o którym mowa w
ust. 4, w terminie 30 dni od dnia zatrudnienia, oraz każdorazowo w terminie 30 dni od
upływu kolejnych 6 miesięcy od złożenia poprzedniego oświadczenia. W przypadku
niezłożenia oświadczenia zatrudnienie ulega rozwiązaniu z dniem następującym po
upływie 30 dni od dnia, w którym powinno nastąpić jego złożenie. - Osoba, o której mowa w ust. 3, może być zatrudniona przez kolejnego
świadczeniodawcę, który zawarł z Funduszem umowę o udzielanie świadczeń opieki
zdrowotnej z zakresu leczenia szpitalnego w celu udzielania świadczeń, o których mowa
w ust. 3, w wymiarze nie mniejszym niż połowa wymiaru czasu pracy, a w przypadku
umowy lub innego aktu, na podstawie których powstaje stosunek inny niż stosunek pracy
albo stosunek służbowy – równoważnika nie mniej niż połowy wymiaru czasu pracy oraz
pod warunkiem przedłożenia przez tę osobę przed zatrudnieniem zgody kierownika
podmiotu leczniczego, będącego świadczeniodawcą, o którym mowa w ust. 3, na
zatrudnienie przez kolejnego świadczeniodawcę. Kierownik podmiotu leczniczego może
odmówić zgody wyłącznie w przypadku, gdy jest to uzasadnione niezaspokojonymi
potrzebami kadrowymi tego podmiotu w zakresie udzielania świadczeń, o których mowa
w ust. 3. Odmowa zgody wymaga uzasadnienia na piśmie. Kierownik podmiotu
leczniczego zajmuje stanowisko w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku o
wyrażenie zgody. Niezajęcie stanowiska w tym terminie oznacza wyrażenie zgody. - Przepisów ust. 3–6 nie stosuje się do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych w
stanie nagłym w czasie pełnienia dyżuru medycznego, o którym mowa w art. 95 ust. 1
ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. - W zakresie niezbędnym do zapewnienia ciągłości i dostępności udzielania
świadczeń opieki zdrowotnej na danym obszarze Prezes Funduszu, na wniosek
świadczeniodawcy, może wyrazić zgodę na czasowe odstąpienie od wymogów
określonych w ust. 1–6, na okres nie przekraczający 6 miesięcy, w przypadku braku
dostępności osób wykonujących zawód medyczny w danej dziedzinie, lub potrzeby
zabezpieczenia dyżuru medycznego, o którym mowa w art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 15
kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. - Świadczenia zdrowotne objęte umową o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej
są udzielane na podstawie umowy lub innego aktu, na podstawie którego powstaje
stosunek pracy albo stosunek służbowy, zawierających w szczególności:
1) określenie rodzaju i liczby wykonywanych zadań związanych z udzielaniem
świadczeń opieki zdrowotnej;
2) określenie stawki godzinowej brutto wynagrodzenia za wykonywanie zadań, o
których mowa w pkt 1;
3) informację o przekazywaniu danych, o których mowa w art. 31lc ust. 4a i 4b
ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, Agencji oraz Funduszowi, w celu
realizacji ich zadań ustawowych określonych w art. 31n pkt 1, 1a, 2c i 4b–5 i art.
27a ust. 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. - Umowa lub inny akt, o których mowa w ust. 3, na podstawie których powstaje
stosunek inny niż stosunek pracy albo stosunek służbowy, zawierają informacje, o których
mowa w ust. 9 oraz dodatkowo liczbę i harmonogram godzin udzielania świadczeń opieki
zdrowotnej.
Art. 132ab. 1. Stawka godzinowa brutto wynagrodzenia zasadniczego osoby
wykonującej zawód medyczny, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia
2011 r. o działalności leczniczej, z tytułu udzielania świadczeń zdrowotnych objętych
umową o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zatrudnionej przez świadczeniodawcę,
nie może być wyższa niż kwota 1/20 minimalnego wynagrodzenia. - Świadczeniodawca może przyznać wynagrodzenie dodatkowe w związku z
przysługującymi osobie, o której mowa w ust. 1, dodatkami do wynagrodzenia,
ustalonymi do wysokości określonej w ustawie. Przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio. - Świadczeniodawca może przyznać wynagrodzenie dodatkowe w związku z
wykonaniem przez osobę, o której mowa w ust. 1, określonych w umowie zadań innych
niż udzielanie świadczeń zdrowotnych. - Wynagrodzenie dodatkowe, o którym mowa w ust. 3, jest dopuszczalne w
przypadku wykonywania zadań kierowniczych, dydaktycznych, naukowych,
organizacyjnych, związanych z nadzorem nad jakością lub koordynacją procesu leczenia. - Świadczeniodawca może przyznać wynagrodzenie dodatkowe w związku z
wykonaniem przez osobę, o której mowa w ust. 1, określonych w umowie zadań
związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, w przypadku świadczeń
wymagających szczególnych umiejętności lub ponadstandardowego obciążenia pracą pod
warunkiem ich odrębnego określenia w umowie oraz odrębnego raportowania. - Przepisy ust. 1–5 stosuje się odpowiednio do wynagrodzenia osoby wykonującej
zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r.
o działalności leczniczej, zatrudnionych na podstawie umowy lub innego aktu, na
podstawie których powstaje stosunek inny niż stosunek pracy albo stosunek służbowy. - Maksymalne wynagrodzenie miesięczne osoby wykonującej zawód medyczny w
rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej,
z tytułu udzielania świadczeń zdrowotnych objętych umową o udzielanie świadczeń
opieki zdrowotnej, ustala się jako:
1) iloczyn ułamka odpowiadającego wymiarowi czasu pracy, określonemu w umowie
zawartej ze świadczeniodawcą i kwoty ośmiokrotności minimalnego wynagrodzenia
za pracę – w przypadku umowy, na podstawie której powstaje stosunek pracy albo
stosunek służbowy,
2) iloczyn ułamka odpowiadającego równoważnikowi wymiaru czasu pracy,
określonemu w umowie zawartej ze świadczeniodawcą i kwoty ośmiokrotności
minimalnego wynagrodzenia za pracę – w przypadku umowy lub innego aktu, na
podstawie których powstaje stosunek inny niż stosunek pracy albo stosunek
służbowy
– przy czym łączna kwota wynagrodzenia pobieranego z tytułu umów zawartych ze
świadczeniodawcami, z uwzględnieniem łącznego wymiaru czasu pracy lub jego
równoważnika, o którym mowa w art. 132aa ust. 1, nie może przekroczyć kwoty
szesnastokrotności minimalnego wynagrodzenia za pracę. - W przypadku przyznania wynagrodzenia dodatkowego z tytułu zadań, o których
mowa w ust. 3 lub 5, maksymalne wynagrodzenie miesięczne osoby, o której mowa w
ust. 7, z tytułu udzielania świadczeń zdrowotnych objętych umową o udzielanie
świadczeń opieki zdrowotnej, nie może być wyższe niż:
1) iloczyn ułamka odpowiadającego wymiarowi czasu pracy, określonemu w umowie
zawartej ze świadczeniodawcą i kwoty dwunastokrotności minimalnego
wynagrodzenia za pracę – w przypadku umowy, na podstawie której powstaje
stosunek pracy albo stosunek służbowy,
2) iloczyn ułamka odpowiadającego równoważnikowi wymiaru czasu pracy,
określonemu w umowie zawartej ze świadczeniodawcą i kwoty dwunastokrotności
minimalnego wynagrodzenia za pracę – w przypadku umowy lub innego aktu, na
podstawie których powstaje stosunek inny niż stosunek pracy albo stosunek
służbowy
– przy czym łączna kwota wynagrodzenia pobieranego z tytułu umów zawartych ze
świadczeniodawcami, z uwzględnieniem łącznego wymiaru czasu pracy lub jego
równoważnika, o którym mowa w art. 132aa ust. 1, nie może przekroczyć kwoty
szesnastokrotności minimalnego wynagrodzenia za pracę. - Osoba, o której mowa w ust. 1, składa przed zatrudnieniem oświadczenie, złożone
pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń z art. 233 §
6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, o łącznym maksymalnym
miesięcznym wynagrodzeniu z tytułu udzielania świadczeń zdrowotnych, określonym w
umowach zawartych z zatrudniającymi ją świadczeniodawcami, realizującymi umowę o
udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. - Osoba, o której mowa w ust. 1, jest obowiązana poinformować kierownika
podmiotu leczniczego, będącego zatrudniającym ją świadczeniodawcą, realizującym
umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o zmianie okoliczności, która ma
wpływ na łączne maksymalne wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 9, w terminie 7 dni
od dnia wystąpienia tej zmiany - Wynagrodzenie osoby wykonującej zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1
pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, z tytułu udzielania
świadczeń zdrowotnych objętych umową o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nie
może być określone jako stawka procentowa wynagrodzenia świadczeniodawcy z tytułu
wykonywania tej umowy.”;